23 NİSAN KUTLU OLSUN...

Efeyle üçüncü 23 Nisanımızdı.

Babamızda evde olduğundan sabah kahvaltımızı da yaptıktan sonra bugün ne yapsak diye düşünürken araba delisi olan Efeye en güzel hediye araba müzesine götürmek diye düşünsemde yaptığım hatayı gidince anladım...

 Rahmi Koç Müzesinde araba boyama etkinliği olduğundan hadi oraya gidelim dedik ve yola koyulduk.

Tahmin ettiğim gibi de oldu her arabaya binmek istedi,anlatmaya çalışsamda anlamdı.Tabikide ama araba boyarken çok eğlendi,çok mutluydu gerçekten 23 nisana yakışır bir gün yaşadık...

son olarakta küçük bir hediye alıp evimize döndük....

tabi bendende anne tavsiyesi siz siz olun araba çok seven 2 yaş sendromlu bir oğlunuz varsa gitmeyinnn derimm:)

BAK GÖRDÜN MÜ 26 OLDUM :)

Valla 26 oldum, iyiki de oldum:)
bütün senenin yorgunluğunu seçim günü oyumuzu erken saatte kullandıktan sonra kendimizi yazlıkta bulduk....
oğlum ve sevgilimle deniz kenarında bugünden hatıra kalsın diye bol bol fotograf çekildik...
şansımıza havada mis gibiydi kumsalda yürümekte iyi geldi hepimize...
Bütün sıkıntıları,bütün üzüntüleri denize bıraktım,yeni yaşımda sadece beni mutlu edecek şeyler
gelmesini diledim sağlık olsun huzur olsun veee tabikidede aydınlık yarınlarımız en başında olsun gerisi gelir zatennnn diyerek yeni yaşıma merhaba dedimm....
Doğum günümde beni yanlız bırakmayan aileme ve arkadaşlarıma sonsuz teşekkürler hep birlikte nice mutlu senelerimiz olsunnnn:)
Efenin demesiyle lololo lolo lololo lolo ANNEEEEEEEEE
SANIRIM İYİKİ DOĞDUN ANNEEEE diyor küçük sevgilimmm:)

saygılarımla fotografçıanne

KÜÇÜK OĞLUMUZ BİR YAŞ DAHA BÜYÜDÜ...

Evet küçük oğlum bir yaş daha büyüdü...Artık iki yaşında yürüyor, koşuyor ,konuşuyor, derdini bir parça anlatmaya çalışıyor küçük aşkım...

Geçen sene tam istediğim gibi hazırlık yapamadığımdan bu sene araba meraklısı efeye araba temalı bir doğum günü hazırladım. Masayı görünce anne düt düt diyişi beni o kadar mutlu etmişti ki yorulduğuma deydi dedim.

Dışarıda yapmak yerine aklıma evimizin salonu küçük hazır bir koltuk takımı var diyip işe koyuldum.Bütün koltukları kaldırıp evin salonunu mekan yaptım. Kaldırdığım koltukların yerine masalar koyup misafirlerimizi öyle ağırladım ve tamda istediğim gibi oldu açıkçası hem gelen çocuklar efenin odasında oynadılar annelerde daha rahat ettiler:)

Sırf bayanları davet ettiğimiz doğum gününe babamız işe gitmeden fotoğraf çekilmeyi de ihmal etmedik...Tabi doğum günü detaylarımızı bir fotoğrafçı olarakta çekmek bir zevkti tabikiside:)

 

masa detayları

 

 

 

 

 

FOTOĞRAFÇIMA DOKUNMA!!!

 

Bu mesleği seçmemim tek amacı en unutulmaz anları unutulmaz anıları çevirmek istememdi.
Fotoğraf makinesini eşim bana hediye ettiğinde oğlumun karelerini  çekerken neden başka bebekleri çekmiyorum ki dedikten sonra kendimi Belgin Çöleri'nin atölyesinde temel fotoğrafçılık eğitiminde aldım;daha sonra Ayça Oğuş'tan doğum ve bebek atölyesinde nerde nasıl hangi açıdan çekim yapabiliriz, yaşamış olduğu deneyimleri en güzel halleriyle bize anlattığı çok yararlı bir eğitimde tamamladıktan sonra  ilk ALYA bebeği daha sonrada Taha Eymen in en özel anlarında ben vardım;onları rahatsız etmeden aileleriyle beraber doğumlarını bekledim, heyecanlarına, ilk karşılaşmalarına sevinçlerine, gözyaşılarına ve mis kokularına bende ortak oldum...

 

 

 

Her bireyin kendi hastanesini,kendi doktorunu seçme hakkı varsa fotoğrafçısınıda seçme hakkı olduğunu düşünenlerdenim ve sonuna kadarda desteklerim. Anneyi ve bebeği tehlikeye sokmadan ve bebeklerin en güzel anlarını ölümsüzleştiren biz fotoğrafçılar olarak hakkımızı aramak için başlatılan imza kampanyasına sende destek ver diyoruz!!!
aşağıdaki linkten imza kampanyasına katılabilirsin...


FOTOĞRAFÇIMA DOKUNMA İMZA KAMPANYASI İÇİN TIKTIK...

 

 

ÖYLE BİR GEÇER ZAMAN Kİ...

Geçen hafta annemlere kalmaya gittim. Anneannemle annemler aynı apartmanda oturuyorlar hadi bir kahve içiyim dedim ve ondan sonra kendimi anneannemin antika değerindeki fincanlarını dedemin 1950 yılından kalma radyosunu fotoğraflarını çekerken buldum...

 

O gün kahveme annem ve teyzem eşlik etti...tabiki dedemin radyosunun bu karede olması en büyük şansımdı. Kahvemi yudumlarken içimden yanlış zamanda yaşıyorum dedim mi valla dedim eskilerin rengi, havası acaba biz yaşlandığımızda evlatlarımız da bu zamanlar için diyebilecek mi?

Umarım derler tek isteğim bu açıkçası...

 

Kahvemi bitirdikten sonra anneannemin en çok sevdiğim fotoğraf albüme bakarken o günden hatıra kalsın istedim ve benim gözümden bunlar çıktı...

 

 

 yıl 1957 anneannem ve dedem

 

 

anneannemin çeyizinden likör takımı nerdeyse 60 yıllık... 

Benim çocukluğumun en unutulmaz karelerinin çekildiği fotoğraf makinesi..

 

 

 

Anneanneme sorduğumda dikiş makinesini ben 78 yaşındayım;bana 14 yaşındayken alındı dedi ve gerisini ağlayarak anlattı...Neler yapmış sabırla, hiç sıkılmadan severek...

Okuduğu okulları gittiği kursları..

Makas hediye eden öğretmenini,belki her makası elime aldığımda dinlemişimdir bu hikayeyi...

Bazen unutup tekrardan anlatsa da  off anneanne desek te tekrardan hayata azimle tutunan bir gerçek var karşımızda...

 

Her efeyi gördüğünde yavrumm diye ağlayan, beni terliksiz görünce kızım ayağına terlik giy diyen,ve yemek yesene anneanne dediğimizde de ağzım acı zehir gibi diyip bahane uydursa da biz onu çok ama seviyoruzzz... İyikide bizimle:)
 

Ve son olarak Hayat çok acımasız hiç bize sormadan ansızın istediğini yapıyor ben bu anılarla dolu kareleri çekerken efeyi,doğmamış belki de kardeşini düşünerek bu anları anılara dönüştürdüm.

 

TEK SEBEBİ HEP AKLIMIZDA KALSIN DİYE...



 

sevgilerimle fotoğrafcıanne...



HOŞGEL 2014...

2013 Bitirip 2014 yılını karşılamamıza surda bir ay kalmışken yeni yıl tebrik kartlarınızda bebeğinizin veya ailenizin fotoğrafı neden olmasın diyorsaniz  sizin içinde bu neşe dolu geçen mini çekimlerimiz başlamış bulunmaktadır...
Yeni yıl çekimizden en güzel kareler..